Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Weerhier
Overzicht van wat ik zag
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


je zult ze maar liefhebben, zulke stukken, ook na 50 jaar



Mijn Profiel

Weerhier
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Wat gaan en niet gaat'�...
23 januari 2020 11:36

Wat gaan en niet gaat'�...
23 januari 2020 11:36

Zo kan het gebeuren, dat je he...
21 december 2019 18:36

De Sinterverassing ..
05 december 2019 06:14

Nog net even
29 september 2019 11:32




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.



Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Nettys weblog
Van: Netty9

Bennekesblogje
Van: Benneke

Liefje
Van: Karekiet

Tharisis
Van: Tharisis

Catharina s ditjes en datjes
Van: CarlaBijtje

Redsblog
Van: redone




Gastenboek berichten

Dennis
01 juni 2018 10:33
_
Ik zag al wat goede tips hier https://www.trapliftinfo.nl/

Anton bouwhuis
11 november 2017 18:30
_
Helaas zijn de kosten vaak een obstakel wanneer er geen budget is https://www.trapliften-traplift.nl/




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Iney om 23:06
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Iney om 23:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Charlotte150 om 23:03
_
Charlotte150 Online

Door paulP om 23:03
_
PaulP Online

Door Hetty58 om 23:02
_
Hetty58 Online

Door Iney om 23:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Awesome om 23:02
_
Awesome Online

Door Iney om 23:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Een verhaal, zoals ieder mens die wel heeft …

wanneer hij ook door kwade omstandigheden wordt getroffen.

Het zal in de zestiger jaren zijn geweest, dat hij, in Amsterdam wonend, de kost verdiende in vaste dienst van een logistisch bedrijf, dat voor een aantal kanten en tijdschriften de bezorgfunctie had gekregen.

Geen vetpot, maar hij was een handig pianist, die zowel als klassiek als met de hiphop van die tijd op de hoogte was. En zo kon hij, wat hij te kort kwam aardig aanvullen op bruiloften en partijen. Wie niet, in die tijd. Het werd nog gemakkelijker, toen hij een onderwijzeres trouwde. Het enige, dat hem belaste was een ongelijk rechterbeen. Dat verhinderde onder andere dat hij een rijbewijs kon halen.

De eerste echte donkere wolk gebeurde, toen het logistisch bedrijf,

failliet ging, omdat de kassier er met de kas vandoor ging. Hij stond, op zijn ongelijke benen op straat. Dus met de sollicitatieplicht. Maar dat was maar van korte duur. Hij kreeg een verzoek om te solliciteren bij de PTT als postbesteller. Er ware enkele standplaatsen ter beschikking. Toen zijn vrouw zag, dat er in Schiedam ook een open plek was, had hij al gauw een verplichte keuze. Dat was Schiedam, zijn vrouw kwam uit Vlaardingen en zo werd het de gelegenheid iets dichter bij de familie terecht te komen. Het mooiste was, dat er voor hem ook een flatje beschikbaar was in de nieuwe buurt, waar ze de aanleg ervan een jaar eerder gestart waren.

Het ja was al snel vastgelegd en de kleine familie maakte al gauw een verhuisplan op. De moeder van Peggy had nog een blijde boodschap. Op de nieuwe school voor r.k. onderwijs, was ook nog een vacature en Peggy aarzelde geen moment. Ook met goed gevolg !

Eenmaal verhuisd ging de gewenning aan de verplichte nieuwe omstan-digheden goed vooran. Ze troffen aardige buren, die hun vertelden, dat er ook al een houten noodkerk voor de roomse gebouwd werd. En toen ze daar eenmaal hadden kennis gemaakt, ging het zoals in iedere opbouwwijk er aan toe gaat. Er volgde een kennismakingsbezoek. Met de herkenbare inhoud ! Zo, en wat doet u voor de kost ? Zo, oh bent u die nieuwe onderwijzeres ! En wat hebt u zo al meer gedaan ? Zo, muziek gemaakt. Nou, we hebben hier ook een kerkkoor in oprich-ting, is dat wat voor u ?

>U moet mijn stem maar eens keuren, maar anders kan ik wat op jullie orgel betekenen.<

De bezoeker begon te lachen. >Een orgel in ons ‘schuurtje’! Was het maar waar, maar serieus, daar wachten we mee, tot we tot een kerk zijn uitgegroeid. Nee, wij zingen en repeteren met een aardig harmonium.<

Het harmonium bleek aardig genoeg en zijn kennis van het pianospel was voldoende te starten, de bediening van de registers, dat kreeg hij al gauw onder de kennis met behulp van een parochieel pianolerares die daar ook ervaring mee had.

En alles ontwikkelde zich goed, totdat de vastentijd aanbrak en de dirigent een wat moeilijker zangmis wilde gaan instuderen. Deze plechtigheid zou dan in de in de buurt gelegen Hervormde Kerk worden uitgevoerd en dan dus ook nog met een echt orgel.

Herman was voor alle zekerheid om aan de registers van een echt orgel wat thuis te raken op de Paasmorgen een kwartier voor aanvang aanwezig en begon op z’n gemak te experimenteren.

>Ja, maar ik heb hiervoor maanden met het koor geoefend en ..

> Niks mee te maken, dit is mijn orgel en verder geen smoesjes.

Herman, bijna in tranen verliet de orgelbank en halverwege de kerk kwam hij de dirigent tegen. Hij kon niet veel anders doen dan de schouders optrekken. Het had verstandiger geweest wanneer de dirigent bij zijn voorbereidingen die organist in te lichten. Hoewel er later betwijfeld werd, of dat gezien het gebrek aan routine wel een probleem zou blijven.

Peggy was zo kwaad over wat gebeurd was en verklaarde nooit meer naar die kerk te gaan. Er waren er nog meer in Schiedam. Herman hield het nog even uit bij het koor, maar het zat hem toch niet lekker. Hij vertelde de dirigent, dat hij wel een stel orgellessen zal gaan nemen, voor wanneer er zo een in hun eigen kerk verschijnt. Hij wist toen nog niet, dat die inmiddels een vak-organist had aangetrokken. Toen hij dit hoorde van een mede-koorlid, ging hij verder ook met zijn vrouw met naar die andere parochie.

Maar dit was echter hem ook niet voor altijd beschoren.

Herman werd tijdens zijn werk aangereden door een vrachtwagen. De beruchte kleine hoek. Alle post over de straat was niet het ergste.

Hij liep een gebroken heup op. Een zaak die, gezien zijn gestegen ouderdom meer gevolgen had dan hem lief was. Na de rolstoel periode volgde de revalidatie. Maar dat half jaar rijden had bij hem de zwaarlijvigheid in gang gezet en waren de wandel/steunstokken ook niet de beste oplossing.

De volgende tegenslag was, dat hij diabetes 1 kreeg. Het werd er niet makkelijker op.

Hij had inmiddels een arts-vriendin uit een amerikaans land door correspondentie (je moet toch wat !) gekregen en die kwam toen in de nazomer voor 2 weken bij hun logeren. Hij wilde zich voor haar niet laten kennen, toen hij op de zaterdagmorgen werd opgebeld door een voormalig parochielid. De volgende zondag zou er een zieken-tridium worden gevierd en hij werd vriendelijk uitgenodigd op een van de voor de parochiële zieken geplaatst stoelen te komen zitten ! Ja, hij zou thuis worden afgehaald en ook weer thuis gebracht. De man wist kennelijk van de vrouw met de ‘vreemde’ kerk ! De dienst zou om 10 uur beginnen. De afhaler zou zich om zeker kwart voor tien melden.

Om de gast niet beter veel te moeten verklaren ging Herman er van uit, dat wanneer hij om twee plaatsen zou vragen, die zeker geregeld zouden worden. En zo stonden de twee klaar om 9.35 op het pleintje voor de flat. En de spanning steeg, vooral toen het al 10 voor tien was geweest. Ze trokken zich terug op de stoelen in de hal. Tot het vijf over tien was.

>Zie je nou wel, dat als je er toch weer met die lui in zee wil steken, er niets, nog steeds niets veranderd ! < was het commentaar van zijn vrouw. En de volgende zondag ging Herman weer met haar mee.

Tussen twee haakjes

De dinsdag daarna belde de vrouw van de bedachte ophaler om excuses aan te bieden, haar man had het erg laat gehoord en net toen hij op de wc zat en hij wordt helaas ook al wat dementiever.






Geplaatst op 24 mei 2017 05:23 en 456 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.